Blizny to zmiany powstające najczęściej w wyniku skaleczenia się, poparzenia lub po zabiegach operacyjnych. Uszkodzone miejsce na skórze wypełniane jest przez tkankę łączną włóknistą, która początkowo przybiera kolor czerwony, a następnie blednie. Część blizn goi się naturalnie i z czasem zanika, jednak niektóre pozostają zgrubiałe i czerwone, a nawet zaczynają przerastać i wykraczać poza pierwotny obszar rany. Problemem staje się wtedy nie tylko ich mało estetyczny wygląd, ale także wywoływane przez nie dolegliwości bólowe, swędzenie oraz przykurcze mięśni.

Farmakoterapia

Leczenie blizn najlepiej przeprowadzać jak najszybciej po ich powstaniu, bo wtedy zmiany są łatwiejsze do usunięcia nawet za pomocą metod farmakologicznych. Używa się wtedy preparatów miejscowych, takich jak kremy, które ograniczają nadmierne rozrastanie się tkanki bliznowatej, poprawiają jej nawilżenie i elastyczność, a także zmniejszają uczucie swędzenia. Ważne jest przy tym systematyczne i dokładne wcieranie substancji leczniczej aż do całkowitego wchłonięcia, a cała terapia trwa zwykle przez kilka miesięcy.
Innym sposobem leczenia może być również stosowanie opatrunków lub wstrzyknięć ze sterydów, które hamują nadmierną syntezę kolagenu i zmniejszają natężenie procesów zapalnych toczących się w obrębie blizny.

Metody inwazyjne

Jeśli terapia lekami nie pozwala na usunięcie blizny, stosowane są również metody bardziej inwazyjne, takie jak:
– krioterapia, czyli zabiegi krótkotrwałego zamrażania fragmentu skóry z blizną, dzięki czemu następuje pękanie komórek i destrukcja tkanki bliznowatej;
– laseroterapia, czyli zabiegi z użyciem światła lasera, które wytwarza mikrouszkodzenia w głębokich warstwach skóry blizny, co pobudza ją do wzmożonych procesów regeneracyjnych i naprawczych;
– zabiegi chirurgiczne polegające na wycięciu fragmentu tkanki z blizną i zastąpieniu go zdrową skórą pobieraną zwykle z ciała tego samego pacjenta.